Migratiekaart Rusland in 2026: hoe werkt hij en wat doe je ermee?

De migratiekaart (in het Russisch миграционная карта) is het document dat je binnenkomst in en vertrek uit Rusland registreert en dat, zolang je in het land bent, dient als bewijs dat je de grens legaal bent overgestoken. Voor een internationale reiziger die met een visum aankomt, is het van belang omdat het hotel erom zal vragen om je te registreren. Het goede nieuws is dat je hem op de grote Russische luchthavens niet meer met de hand invult: het systeem bij de paspoortcontrole genereert hem automatisch en in veel gevallen krijg je een kleine uitdraai en verder niets. Hier leg ik uit hoe het in de praktijk werkt, wat je ermee moet doen en welke veranderingen er eind 2026 aankomen.

Als je nog niet hebt besloten waar je binnenkomt, begin dan met mijn gids over de grenzen van Rusland.

Wat de migratiekaart precies is en waarom hij ertoe doet

De huidige vorm van de migratiekaart is vastgelegd in Besluit nr. 413 van de regering van de Russische Federatie van 16 augustus 2004, dat in 2026 nog steeds de geldende regel is. De functie is drieledig: je binnenkomst in Rusland met de exacte datum en plaats vastleggen, het doel van je reis en de beoogde verblijfsduur opgeven, en dienen als basis voor alle latere procedures die je in het land moet doorlopen (registratie van buitenlanders op je verblijfsadres, werkvergunning, tijdelijke verblijfsvergunning of permanent verblijf, indien van toepassing).

Het document is in de klassieke versie een klein stuk papier met twee identieke delen: deel A (Въезд / Arrival, aankomst), dat de grensambtenaar houdt, en deel B (Выезд / Departure, vertrek), dat jij bewaart tot je het land verlaat. Elke kaart heeft een uniek serienummer dat het systeem van de Federale Migratiedienst (onderdeel van het Ministerie van Binnenlandse Zaken, MVD) gebruikt om je in zijn database te identificeren. Die database wordt bij elke grensovergang bijgewerkt en wordt geraadpleegd door zowel grensambtenaren als hotels wanneer ze een buitenlandse gast registreren.

De enigen die geen migratiekaart hoeven te hebben, zijn: burgers van Belarus (dat met Rusland een Uniestaat vormt) en burgers van Kazachstan, Armenië en Kirgizië die met een internationaal paspoort binnenkomen en minder dan 30 dagen blijven. Voor alle anderen, ook reizigers met een regulier of elektronisch visum, is de kaart verplicht.

Welke gegevens de kaart bevat

De gegevens zijn eenvoudig en worden ingevuld op basis van je paspoort en visum. Dit zijn de velden:

• Voorgedrukt serienummer (dat vul je niet in).
• Persoonsgegevens: achternaam, voornaam, patroniem (als je die hebt), geboortedatum, geslacht, nationaliteit.
• Paspoortgegevens: nummer, uitgiftedatum, uitgevende instantie.
• Visumgegevens: nummer, type en geldigheid (alleen als je met een visum binnenkomt).
• Doel van de reis: toerisme (туризм), officieel (служебная), zakelijk (деловая), werk (работа), studie (учеба), transit (транзит), privé (частная), humanitair (гуманитарная). In de officiële richtlijnen van het MVD is dit een gesloten lijst van categorieën.
• Uitnodigende partij: als je met een regulier visum binnenkomt, de gegevens van degene die je heeft uitgenodigd (hotel, bedrijf, persoon).
• Verblijfsduur: datum van binnenkomst en uiterste vertrekdatum volgens je visum of het visumvrije regime.
• Adres van de accommodatie in Rusland (hoofdhotel of adres van de uitnodigende partij).
• Stempel van de grenscontrole met de datum, het overgangspunt en een pictogram van je vervoermiddel (een vliegtuig als je binnenvliegt, een auto als je over land komt). Deze stempel is wat je binnenkomst officieel bewijst, en hij wordt ook in je paspoort gezet.

Als je geen Russisch spreekt, kun je de kaart in Latijns schrift invullen – het portaal van het Russische MVD staat dat uitdrukkelijk toe. Wat telt, is dat de gegevens precies overeenkomen met je paspoort: een verschil van één letter kan later de registratie bij het hotel of je vertrek bemoeilijken.

Hoe het in de praktijk werkt als je op de luchthaven aankomt

Hoewel de regel uit 2004 verwacht dat je de kaart voor de paspoortcontrole met de hand invult, draait op de grote Russische luchthavens al enige tijd het systeem voor automatisch invullen. Dat wordt bevestigd door zowel de officiële website van de luchthaven Domodedovo (“de migratiekaart wordt tijdens de paspoortcontrole ingevuld door de ambtenaar van de grensdienst”) als door immigratieadviesbureaus die zakelijke klanten adviseren.

De werkelijke procedure als je landt op Sjeremetjevo, Domodedovo, Vnoekovo of Pulkovo is deze:

1. Je geeft je paspoort en visum aan de ambtenaar van de paspoortcontrole (in de rij “иностранные граждане” / buitenlandse burgers).
2. De ambtenaar voert je gegevens in het systeem in, dat automatisch de migratiekaart met serienummer genereert. Op de Moskouse luchthavens begint het serienummer met 46 + de laatste twee cijfers van het jaar (bijvoorbeeld 4626 in 2026).
3. De ambtenaar stempelt de binnenkomst in je paspoort (met datum, code van de grenspost en het vliegtuigpictogram). Die stempel is het belangrijkste bewijsstuk: ook als de migratiekaart zoekraakt, blijft de stempel.
4. Je krijgt je paspoort terug en, afhankelijk van de luchthaven en de ambtenaar, overhandigen ze je:
   • Een uitgeprinte kopie van deel B (de “vertrek”-helft), die je bewaart tot de dag dat je naar huis vliegt.
   • Of gewoon niets fysieks, omdat de kaart alleen in het systeem is vastgelegd en het paspoort met de stempel als bewijs dient.

Beide opties zijn geldig en hotels zijn op beide voorbereid. Als ze je de uitgeprinte kopie geven, bewaar die dan als je kostbaarste bezit tijdens de hele reis (het handigst is hem in je paspoort te steken). Als je niets fysieks krijgt, staat de informatie in de federale database en kan het hotel haar opzoeken met je paspoortnummer.

Bij landgrenzen (een bus uit Belarus, een trein uit Riga of Tallinn als die verbinding nog bestaat, een veerboot van Sotsji naar Trabzon) wordt de migratiekaart nog steeds op papier ingevuld: hij wordt uitgedeeld door de buschauffeur, de treinconducteur of, bij gebrek daaraan, de grensambtenaar zelf. In die gevallen houd je deel B bij je. De volledige stappen van paspoortcontrole, biometrie en de procedures die aan de migratiekaart voorafgaan, staan in de volledige gids over aankomen op een Russische luchthaven.

Hoe lang hij geldig is

De migratiekaart heeft geen vaste eigen geldigheid. Hij loopt zolang je inreisregime het toestaat, wat voor een internationale reiziger meestal een van deze is:

• Elektronisch visum (e-visum): tot 30 dagen verblijf vanaf de datum van binnenkomst, binnen een venster van 120 dagen na afgifte.
• Regulier visum (toeristisch, zakelijk, privé enzovoort): het verblijf komt overeen met de datum “geldig tot” op de visumsticker in je paspoort. Voor een standaard toeristenvisum is dat tot 30 dagen bij enkele inreis (of 90 dagen bij visa voor dubbele en meervoudige inreis).
• Visumvrij regime (Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Venezuela en andere Latijns-Amerikaanse landen, plus Zuid-Afrika, Servië, Thailand en andere): tot 90 dagen binnen een periode van 180 dagen.

Belangrijk: de periode van de migratiekaart is niet hetzelfde als de registratieperiode voor buitenlanders. De kaart dekt je hele verblijf in Rusland; de registratie moet binnen 7 werkdagen na binnenkomst gebeuren. Dat wordt uitgelegd in de gids over de registratie van buitenlanders in Rusland.

Wat je tijdens je reis met de kaart moet doen

Drie basisregels die je problemen besparen:

• Draag hem altijd bij je paspoort. Als ze je een uitgeprinte kopie hebben gegeven, steek die dan in het paspoort. Als ze dat niet hebben gedaan, zorg dan dat je je kaartnummer kent (het staat ook op de paspoortstempel).
• Maak er met je telefoon een foto van zodra je hem krijgt. Het is de eerste verdedigingslinie: als je hem kwijtraakt, staan de belangrijkste gegevens in je galerij.
• Laat hem zien als erom wordt gevraagd. Ze vragen erom bij het inchecken in het hotel (om de registratie af te handelen), als de politie je tegenhoudt bij een steekproefcontrole (ze hebben het recht te vragen), als je tijdens de reis van accommodatie wisselt, en verplicht bij het verlaten van Rusland bij de grenscontrole.

Als je alleen in hotels verblijft die de registratie automatisch afhandelen, hoef je hem na het eerste inchecken misschien niet te laten zien. Maar als je tussen Moskou, Sint-Petersburg en bijvoorbeeld een tocht langs de Gouden Ring met stops in kleine pensions reist, wordt er bij elk om gevraagd.

Als je de migratiekaart kwijtraakt

Het gebeurt vrij vaak, vooral als ze je de uitgeprinte kopie hebben gegeven en je hem ergens hebt weggestopt. De Russische regel is duidelijk: je hebt 3 dagen vanaf het moment dat je het verlies ontdekt om een duplicaat aan te vragen bij een kantoor van het MVD dat migratiezaken behandelt (Управление по вопросам миграции).

De standaardprocedure:

1. Meld het verlies bij het dichtstbijzijnde politiebureau (отдел полиции). Ze geven je een schriftelijke bevestiging (справка об утере), het document dat je daarna bij het MVD nodig hebt.
2. Ga naar het MVD-kantoor van het district waar je bent geregistreerd met: origineel paspoort en een kopie, het politierapport, je registratiebewijs voor buitenlanders (отрывной талон) en, als je met een visum binnenkwam, een kopie van het visum.
3. Vraag het duplicaat aan door een formulier in te vullen. Sommige bronnen noemen leges en een wachttijd van maximaal twee weken; in andere gevallen is het dezelfde dag klaar. Het is de moeite waard dat vooraf bij het betreffende kantoor te vragen.
4. Haal het duplicaat op en bewaar het tot je vertrek. Het heeft dezelfde geldigheid als het origineel, maar bevat niet de inreisstempel (die nog steeds in je paspoort staat).

Als je hotel optreedt als uitnodigende partij (een groot hotel of een keten), helpen ze je meestal met de procedure in het Russisch, die anders nogal frustrerend kan zijn als je de taal niet spreekt.

Wat er eind 2026 verandert

Het huidige systeem zit in een overgangsfase. In januari 2026 gaf de Russische regering het MVD, het Ministerie van Digitale Ontwikkeling, de FSB en het Ministerie van Buitenlandse Zaken de opdracht om vóór december 2026 voorstellen voor te bereiden om de migratiekaart te vervangen door een verplicht elektronisch aangiftesysteem via het portaal Госуслуги (Gosuslugi).

Het geplande schema, nog niet volledig goedgekeurd, is dat elke buitenlander die Rusland wil binnenkomen de aangifte met het doel van de reis en de verblijfsduur zou indienen voordat de grens wordt overgestoken, via de officiële app ruID.

Veelgestelde vragen over de Russische migratiekaart

Moet ik de migratiekaart zelf invullen in het vliegtuig?

Op vluchten naar kleine of regionale Russische luchthavens wel: de cabinecrew deelt het formulier voor de landing uit en je vult het in met een blauwe of zwarte pen. Op de grote luchthavens (Sjeremetjevo, Domodedovo, Vnoekovo, Pulkovo, Sotsji) genereert het systeem hem normaal gesproken tijdens de paspoortcontrole en hoef je niets te schrijven.

Wat gebeurt er als ik de migratiekaart verlies?

Je hebt 3 dagen vanaf het moment van verlies om aangifte te doen bij een politiebureau en met het rapport naar het MVD-kantoor van het district te gaan om een duplicaat aan te vragen. Ze vragen om je paspoort, het politierapport en je registratiebewijs voor buitenlanders. Het duplicaat heeft dezelfde geldigheid als het origineel, maar bevat niet de inreisstempel (die nog steeds in je paspoort staat).

Is de migratiekaart hetzelfde als de registratie van buitenlanders?

Nee. Het zijn twee verschillende dingen. De migratiekaart legt je binnenkomst in het land vast en wordt aan de grens ingevuld. De registratie van buitenlanders (миграционный учёт) wordt binnen 7 werkdagen na aankomst gedaan door je hotel of gastheer en geeft aan waar je verblijft. Voor de registratie moet de migratiekaart worden overlegd, dus je hebt beide nodig.

Verdwijnt de migratiekaart binnenkort?

Waarschijnlijk wel, maar niet onmiddellijk. In januari 2026 gaf de Russische regering het MVD en andere ministeries de opdracht om vóór december 2026 voorstellen voor te bereiden om hem te vervangen door een verplichte elektronische aangifte via Gosuslugi (met de app ruID voor buitenlanders). Totdat die overgang is voltooid, blijft de migratiekaart het officiële document.

De migratiekaart is een van die documenten die alleen ingewikkeld lijkt omdat je hem niet kent. In de praktijk genereert het systeem hem, krijg je misschien een kleine uitdraai en heb je geen problemen als je hem in je paspoort bewaart. De volgende stap, met de kaart geregeld en je koffer in de hand, is de luchthavendiensten afhandelen en naar het hotel gaan voor de registratie van buitenlanders.